Onderhoud van vloeistofgekoelde CPU's: volledige gids, inclusief onderhoud van de condensatie-eenheid

Wat vloeistofgekoeld CPU-onderhoud eigenlijk inhoudt

Onderhoud van vloeistofgekoelde CPU's is geen taak van één keer per jaar; het is een continu proces van monitoring, reiniging en vervanging van componenten voordat ze geruisloos defect raken en thermische schade veroorzaken. De kernconclusie: De meeste storingen in de vloeistofkoeling zijn te wijten aan verwaarloosde koelvloeistof, beschadigde slangen of een defect condenserende eenheid in plaats van de pomp of radiator zelf. Door deze problemen vroegtijdig te onderkennen, voorkom je CPU-throttling, onverwachte shutdowns en in het ergste geval permanente schade aan het silicium door aanhoudende temperaturen boven de 90°C.

Of u nu een op maat gemaakt open-lussysteem, een alles-in-één (AIO) gesloten-luskoeler of een op onderdompeling/koelmiddel gebaseerde rekopstelling met een speciale condensatie-unit gebruikt, de onderhoudsprincipes verschillen qua reikwijdte, maar delen dezelfde logica: houd de vloeistof schoon, houd de warmteoverdrachtsoppervlakken vrij van opbouw en controleer of elk mechanisch onderdeel in de lus binnen de specificaties presteert.

In deze handleiding wordt elk onderhoudsgebied uitgebreid besproken, met specifieke intervallen, meetbare drempelwaarden en echte foutpatronen, ontleend aan zowel consumentenbuilds als datacenterimplementaties.

Hoe vloeibare CPU-koelsystemen zijn gestructureerd

Begrijpen wat u onderhoudt, begint met weten wat elk onderdeel doet en waar het zich in de thermische keten bevindt. Een typische vloeistofkoelingslus verplaatst koelvloeistof van het CPU-waterblok, via slangen, naar een radiator waar warmte wordt verdreven, en terug door een reservoir en een pomp. Opstellingen op bedrijfs- en serverniveau breiden dit principe uit door een condensatie-eenheid op te nemen – een op koelmiddel gebaseerde warmteafvoermodule – om sub-omgevingskoeling te bereiken die standaardradiatoren niet kunnen evenaren.

Belangrijkste componenten en hun relevantie voor onderhoud

• CPU-waterblok: Direct contact met de verwerker. Koperen of vernikkelde vinnen accumuleren in de loop van de tijd minerale afzettingen en oxidatie, waardoor de thermische geleidbaarheid afneemt.
• Pomp: Circuleert koelvloeistof. Lagerslijtage en cavitatie zijn veel voorkomende storingsoorzaken na 3 tot 5 jaar continu gebruik.
• Radiateur: Verdrijft warmte via ventilatoren naar de omgevingslucht. Verstopping van de lamellen door stof is een van de snelste manieren om de koelprestaties te verminderen; slechts 2 mm stofophoping kan de luchtstroomefficiëntie met 15-20% verminderen.
• Reservoir: Houdt overtollige koelvloeistof vast en laat luchtbellen ontsnappen. Lage vloeistofniveaus zijn vaak het eerste zichtbare teken van verdamping of een langzaam lek.
• Slangen: Flexibel of stijf. Zachte buizen (EPDM, PVC, PETG) worden na verloop van tijd hard en scheuren; hard acryl of PETG kunnen vergelen en broos worden onder UV-blootstelling.
• Koelvloeistof/vloeistof: Voorgemengd gedestilleerd water met corrosieremmers of speciaal geformuleerde koelvloeistoffen. Biociden worden afgebroken en de pH kan zuur worden, waardoor metaalcorrosie wordt versneld.
• Condensatie-eenheid (in op koelmiddel gebaseerde systemen): Maakt gebruik van een compressorcyclus om warmte af te stoten bij temperaturen onder de omgevingstemperatuur. Vereist verificatie van de koelmiddelvulling, reiniging van de condensorbatterij en gezondheidscontroles van de compressor – onderhoudsstappen ontbreken bij standaard lussystemen.

Voor serverimplementaties is de condensatie-eenheid in wezen het hart van de koelinfrastructuur. Eén defecte condensatie-eenheid kan ertoe leiden dat meerdere CPU's onvoldoende koeling krijgen, waardoor het onderhoudsschema niet onderhandelbaar is in elke uptime-gevoelige omgeving.

Onderhoud koelvloeistof: spoelintervallen, pH-niveaus en wat er mis gaat

Degradatie van koelvloeistof is de belangrijkste oorzaak van voortijdige defecten aan componenten in vloeistofkoelsystemen. Veel bouwers spoelen hun lus één keer per jaar door; het nauwkeurigere antwoord hangt af van het vloeistoftype, de metalen in de lus en de bedrijfstemperatuur.

Koelvloeistofspoelfrequentie per systeemtype

pH-testen: de onderhoudsstap die de meeste bouwers overslaan

Koelvloeistof moet een pH tussen 7,0 en 8,5 behouden. Onder de 7,0 wordt de vloeistof zuur en begint koper- en aluminiumoppervlakken te etsen, waarbij opgeloste metalen worden geproduceerd die als kalkaanslag op de vinnen van het waterblok terechtkomen. Boven de 8,5 duidt op overmatige alkalisatie, vaak als gevolg van afgebroken remmerpakketten die reageren met bepaalde metalen. Een eenvoudige pH-striptest in een aquarium kost minder dan $ 5 en duurt 30 seconden – er is geen goede reden om deze over te slaan tijdens gepland onderhoud.

Groene of bruine verkleuring in transparante slangen of het reservoir is een visuele indicator dat de pH is gedaald en dat er actief kopercorrosie plaatsvindt. In dat stadium is een volledige spoeling te laat en moet het waterblok worden gedemonteerd en geïnspecteerd op ophoping van mineralen.

Een vloeistofkoelingslus doorspoelen

1. Schakel het systeem volledig uit en koppel de netvoeding los.
2. Laat de lus via de laagste afvoerpoort leeglopen in een schone container. Let op de kleur en geur van de vloeistof; beide geven het degradatieniveau aan.
3. Laat een spoeloplossing (gedestilleerd water met 5–10% witte azijn of een in de handel verkrijgbaar spoelmiddel) door de lus lopen door de pomp tijdelijk opnieuw aan te sluiten en deze 15–20 minuten te laten draaien.
4. Laat het geheel leeglopen en voer vervolgens twee spoelbeurten met zuiver gedestilleerd water uit om eventuele resten van het schoonmaakmiddel te verwijderen.
5. Vul bij met verse koelvloeistof. Ontlucht de lus opnieuw door de behuizing voorzichtig te kantelen, zodat opgesloten luchtbellen naar het reservoir kunnen migreren.
6. Laat het systeem gedurende 30 minuten stationair draaien en controleer alle fittingen op lekkage voordat u de behuizing sluit.

Onderhoud van condensatie-eenheden in koelsystemen op basis van koudemiddelen

In krachtige werkstations en serveromgevingen waar processors langdurige werklasten uitvoeren – renderfarms, AI-inferentieknooppunten, HPC-clusters – vervangt of vult een condensatie-eenheid de radiator aan als het primaire warmte-afwijzingsmechanisme. De condensatie-eenheid maakt gebruik van een koelmiddelcompressorcyclus (vergelijkbaar met een airconditioner) om koelmiddeltemperaturen ver onder de omgevingstemperatuur te bereiken, waardoor CPU-verbindingstemperaturen stabiel blijven onder belastingen die luchtgekoelde radiatoren zouden overbelasten.

Het goed onderhouden van de condensatie-unit is niet optioneel; het is technisch gezien het meest veeleisende aspect van het onderhoud van koelvloeistofgebaseerde CPU-koeling.

Onderhoudschecklist condensatie-eenheid

• Reiniging condensorbatterij (elke 3 maanden in stoffige omgevingen, anders elke 6 maanden): De condensorspiraal op de condensatie-eenheid moet vrij blijven van stof, pluisjes en vuil. Een verstopte spoel dwingt de compressor harder te werken bij verhoogde druk, waardoor de levensduur wordt verkort en de koelcapaciteit met 10-30% wordt verminderd, afhankelijk van de ernst van de verstopping. Gebruik perslucht van 30–40 PSI die van binnen naar buiten door de spiraalvinnen wordt geleid om te voorkomen dat vuil dieper wordt geduwd.
• Controle koudemiddelvulling (jaarlijks door een gecertificeerde technicus): Een lage koelmiddelvulling in een condensorunit manifesteert zich als een verhoogde zuigdruk, hoger dan normale CPU-temperaturen ondanks dat het systeem functioneel lijkt, en een kortsluiting van de compressor. In tegenstelling tot koelvloeistof in een open systeem betekent koelmiddelverlies in een condensatie-unit dat er ergens een lek is in het afgedichte circuit; simpelweg bijvullen zonder het lek op te sporen en te repareren is geen geldige onderhoudsactie.
• Monitoring van trillingen en geluid van compressoren (lopend): Een gezonde compressor in een condensatie-unit draait stil met een consistent gezoem. Ratelend, knarsend of intermitterend klikken duidt op lagerslijtage of vloeistofophoping (vloeibaar koelmiddel komt de compressor binnen). Registreer de ruisbasislijn vroeg en vergelijk deze in de loop van de tijd.
• Ventilatorinspectie op de condensatie-unit: De ventilatoren van de condensatieunits werken continu onder belasting. Controleer elke zes maanden de staat van het mes, de lagerspeling en het toerental volgens de specificaties van de fabrikant. Een ventilator die 20% onder het gespecificeerde toerental draait als gevolg van lagerweerstand verhoogt de condensatietemperatuur meetbaar.
• Controle condensafvoer: Als de condensatie-unit werkt bij temperaturen onder het dauwpunt, vormt zich condens op koude oppervlakken. Verstopte condensaatafvoeren veroorzaken waterophopingen in de buurt van elektrische componenten – een ernstig gevaar bij in een rack gemonteerde installaties.
• Inspectie van de thermische expansieklep (TXV) of elektronische expansieklep (EEV): Deze kleppen regelen de koelmiddelstroom door de verdamper. Verstoppingen door vuil of ijs veroorzaken grillige oververhitting en fluctuaties in de zuigdruk. Voor deze inspectie is een koelmeterverdeelstuk vereist en deze kan het beste worden uitgevoerd door een gekwalificeerde technicus.

In bedrijfsomgevingen is een condensatie-eenheid die meerdere CPU-vloeistofkoelcircuits bedient een gedeeld storingspunt. Het is aangetoond dat het plannen van driemaandelijks preventief onderhoud aan de condensoreenheid (in tegenstelling tot reactieve reparaties) de ongeplande downtime met meer dan 60% vermindert in datacenteromgevingen die deze statistiek over perioden van meerdere jaren hebben bijgehouden.

Tekenen dat de condensatie-eenheid ondermaats presteert

• CPU-temperaturen zijn 5 tot 10 °C hoger dan de basislijn onder identieke werkbelastingen
• Compressor schakelt vaker in en uit dan normaal (korte cycli)
• IJsvorming op de verdamper of aanzuigleiding van de condensatie-unit duidt op een lage koelmiddel- of luchtstroombeperking
• Hoger dan normaal omgevingsgeluid uit de condensatie-eenheid
• Zichtbare olievlekken nabij de aansluitingen van koelmiddelleidingen – vaak het eerste zichtbare teken van een koelmiddellek

Reiniging van waterblokken en vervanging van thermisch interfacemateriaal

Het CPU-waterblok is waar het thermische werk feitelijk plaatsvindt. Zelfs een perfect onderhouden circuit met schone koelvloeistof levert ondermaatse prestaties als de koude plaat van het waterblok vervuild is met minerale aanslag of als het thermische interfacemateriaal (TIM) tussen de blokbasis en CPU IHS is verslechterd.

Het waterblok demonteren en reinigen

De frequentie van het reinigen van de waterblokken hangt af van de koelvloeistofdiscipline. Met maandelijks bijvullen met verse, voorgemengde koelvloeistof en jaarlijkse volledige spoelingen kan een waterblok 2 tot 3 jaar meegaan voordat minerale afzettingen prestatiebeperkend worden. Bij gedestilleerd water en een Silver Kill Coil-biocideopstelling geldt hetzelfde interval. Bij verwaarloosde systemen die onbehandeld kraanwater gebruiken, zal binnen 6 maanden zichtbare kalkaanslag in het waterblok zichtbaar zijn.

Om het waterblok schoon te maken:

1. Verwijder het blok uit de CPU-bevestiging. Tap de koelvloeistof uit het blok af via een opvangbak.
2. Demonteer de bovenste en koude plaat volgens de instructies van de fabrikant. Let op de specificaties voor het aanhaalmoment van de schroeven; te vast aandraaien beschadigt de koperen vinnen.
3. Week de koude plaat gedurende 20-30 minuten in een 50/50 oplossing van witte azijn/gedistilleerd water om calcium- en mineraalaanslag op te lossen.
4. Gebruik een zachte tandenborstel om het oppervlak met microribbels voorzichtig te schrobben. Vermijd schuursponsjes; deze krassen op de vernikkeling en veroorzaken plekken waar corrosie kan ontstaan.
5. Spoel grondig af met gedestilleerd water en laat volledig drogen voordat u het weer in elkaar zet.
6. Inspecteer de O-ringafdichting. Vervang als deze is samengedrukt, gebarsten of platte plekken vertoont.

Wanneer moet ik het thermisch interfacemateriaal vervangen?

De TIM tussen het waterblok en de CPU IHS (geïntegreerde warmteverspreider) neemt in de loop van de tijd af door een proces dat 'pump-out' wordt genoemd: thermische uitzettingscycli verplaatsen de pasta fysiek uit de contactzone naar buiten, waardoor luchtbellen ontstaan. De meeste hoogwaardige thermische verbindingen (MX-4, Kryonaut, NT-H1) moeten elke 2 à 3 jaar worden vervangen op een CPU die continu wordt belast. Voor TIM's voor vloeibaar metaal, zoals Conductonaut of Kryonaut Extreme, strekt het interval zich uit tot 3 à 5 jaar, maar de toepassing is ingewikkelder en onverenigbaar met aluminium oppervlakken.

Tekenen dat TIM is verslechterd en vervangen moet worden, zijn onder meer een plotselinge stijging van de CPU-temperatuur met 5 à 8 ° C zonder enige verandering in de omgevingsomstandigheden of werklast, of zichtbare opgedroogde pasta rond de omtrek van het waterblok wanneer het blok om welke reden dan ook wordt verwijderd.

Radiator- en ventilatoronderhoud voor open-lussystemen

De radiator is de interface tussen het watercircuit en de omgevingslucht. De prestaties zijn recht evenredig met hoe schoon de vinnen zijn en hoeveel luchtstroom de ventilatoren er doorheen duwen. In een desktopsysteem kan een radiator van 360 mm bedekt met 3 mm stof uit een vuile omgeving de effectieve thermische weerstand zien toenemen met 20-25% - wat zich direct vertaalt in hogere CPU-temperaturen.

Reinigingsprocedure radiateur

• Blaas in gemiddelde woonomgevingen elke 2 à 3 maanden stof uit de radiatorvinnen met perslucht. Gebruik korte uitbarstingen onder een hoek om te voorkomen dat de dunne aluminium lamellen worden gebogen.
• Voor zwaardere afzettingen verwijdert u de radiator uit de behuizing en spoelt u de vinnen af ​​met water onder lage druk terwijl de lus leegloopt. Laat het volledig drogen voordat u het opnieuw installeert.
• Inspecteer de rechtheid van de vin; gebogen vinnen verminderen de luchtstroom. Een vinnenkam of een dun plat werktuig kan kleine bochten voorzichtig rechttrekken.
• Controleer op groene of witte afzettingen op het oppervlak van de radiateur. Deze duiden erop dat er glycol/remmer uit de koelvloeistof lekt en duiden op een pH- of concentratieprobleem in de vloeistof.

Ventilatorgezondheid en lagerslijtage

Radiatorventilatoren zijn vaak het eerste mechanische onderdeel dat tekenen van slijtage vertoont in een vloeistofkoelsysteem, vooral omdat ze continu draaien en worden blootgesteld aan een turbulentere luchtstroom dan behuizingsventilatoren in schone zones. Glijlagerventilatoren gaan doorgaans 30.000–50.000 uur mee; ventilatoren met vloeistofdynamische lagers (FDB) of dubbele kogellagers gaan 100.000 uur mee onder normale bedrijfstemperaturen.

Onderhoudsactie: Elke 6 maanden draait u elke ventilator handmatig terwijl de stroom is uitgeschakeld en voelt u of u knarst, klikt of ongelijkmatige weerstand ervaart. Elk van deze duidt op lagerslijtage. Een ventilator die 200-300 RPM onder de specificaties draait onder hetzelfde PWM-signaal is een ander teken. Het proactief vervangen van een ventilator van $ 15-25 kost veel minder dan de thermische schade die ontstaat als de ventilator halverwege de werkbelasting uitvalt.

Slanginspectie, fittingcontroles en lekpreventie

Lekkages zijn de gebeurtenis waar critici op het gebied van vloeistofkoeling het vaakst op wijzen – en ze zijn bijna altijd te voorkomen met goed onderhoud. Het merendeel van de lekken in op maat gemaakte lussen is afkomstig van drie bronnen: beschadigde flexibele slangen, onjuist geplaatste fittingen die nooit opnieuw zijn gecontroleerd na de eerste installatie, en defecte O-ringen in componenten die herhaaldelijk zijn verwijderd en opnieuw geïnstalleerd.

Inspectieschema voor slangen

Aanhaalmoment en protocol voor hercontrole

Knelfittingen op stijve buizen en weerhaakfittingen op zachte buizen vereisen beide periodieke hercontroles. Knelfittingen zijn afhankelijk van een spantang die de buiswand vastgrijpt; trillingen van ventilatoren en pompen kunnen ervoor zorgen dat ze gedurende 12 tot 18 maanden enigszins los gaan werken. Weerhaakfittingen worden doorgaans vastgeklemd met slangklemmen; inspecteer de klemspanning en de slang-naar-weerhaakafdichting bij elke koelvloeistofspoeling.

Beste praktijk vóór enig systeemonderhoud waarvoor gedeeltelijke demontage vereist is: laat de pomp na hermontage 30 minuten draaien terwijl het systeem horizontaal is en de voeding is ingeschakeld, maar het moederbord is uitgeschakeld (met behulp van een PSU-jumperkabel). Als er in dat venster geen lekkage verschijnt, zijn de verbindingen veilig.

Triggers voor pomponderhoud en -vervanging

De pomp is het enige actieve mechanische onderdeel in een standaard open-lussysteem. De meeste op maat gemaakte luspompen – DDC-stijl (DC-DC-converter) of D5-stijl centrifugaalpompen – hebben een nominale levensduur van 50.000 uur onder specifieke omstandigheden. In de praktijk komt dit neer op ongeveer 5 tot 8 jaar 24/7 bedrijf voordat lagerslijtage de stroomsnelheid begint te beïnvloeden.

Hoe u de pompstatus kunt controleren

• Debietmeting: Inline-flowmeters (verkrijgbaar voor € 20–40) bieden real-time L/min-metingen. Een D5-pomp in goede staat verplaatst 300–500 l/uur, afhankelijk van de opvoerdruk. Een waarde die 20% of meer onder de basislijn ligt, duidt op slijtage van de waaier of gedeeltelijke verstopping door ophoping van deeltjes.
• Akoestische monitoring: Een gezonde pomp draait stil. Zeuren, ratelen of gorgelen dat aanhoudt na het bloeden duidt op lagerproblemen of cavitatie.
• Temperatuurcorrelatie: Als de koelvloeistoftemperatuur maand na maand onder dezelfde belastingsomstandigheden met 3–5°C stijgt zonder enige verandering in de omgevingstemperatuur, is een verminderde stroomsnelheid als gevolg van pompdegradatie een waarschijnlijke oorzaak.
• Filter-/zeefreiniging: Sommige pompkoppen zijn voorzien van een klein filterscherm bij de inlaat. Maak dit scherm bij elke spoeling schoon. Ophoping van deeltjes is hier een veel voorkomende en gemakkelijk over het hoofd geziene oorzaak van doorstroombeperking.

In tegenstelling tot een condensatie-unitcompressor waarbij onderhoud gespecialiseerd koelgereedschap en certificering vereist, is een defecte vloeistofkoelpomp in een desktoplus een door de gebruiker vervangbaar onderdeel. Budget $ 50-120 voor een vervangende D5- of DDC-pompkop - veel goedkoper dan CPU-schade door een koelingsstoring.

Onderhoud voor AIO-vloeistofkoelers: er gelden andere regels

Alles-in-één vloeistofkoelers zijn afgedichte eenheden; ze kunnen niet worden bijgevuld en het interne koelvloeistofvolume wordt in de fabriek vastgezet. Deze eenvoud gaat gepaard met een ander onderhoudsparadigma: in plaats van het onderhouden van het vloeistofcircuit, verschuift de onderhoudsfocus volledig naar de externe componenten en de levensduur van het systeem.

AIO-onderhoudstaken

• Radiatorstofreiniging elke 2-3 maanden. Hetzelfde principe als open-lusradiatoren: stof op de vinnen verhoogt de thermische weerstand en dwingt de CPU om heter te worden.
• Vervanging van de ventilator indien nodig. AIO-ventilatoren zijn standaard 120 mm of 140 mm units en eenvoudig te vervangen. Een ventilatorstoring is vaak de eerste componentstoring in een AIO-systeem.
• TIM-vervanging elke 2-3 jaar. Ook al is de lus zelf afgedicht, de thermische pasta tussen de koude plaat van het pompblok en de CPU IHS wordt nog steeds afgebroken. Verwijderen en opnieuw plakken volgens hetzelfde schema als open-lussystemen.
• Controleer of de pomp gorgelt of sist. AIO-pompen kunnen niet ter plaatse worden onderhouden, maar auditieve veranderingen in combinatie met stijgende CPU-temperaturen geven aan dat de pompkop defect is. Op dat moment is de gehele AIO-eenheid aan vervanging toe.
• Plan een volledige vervanging van het apparaat na 4-6 jaar bij 24/7 gebruik, of 6–8 jaar bij normaal desktopgebruik. Het afgedichte koelmiddel in de meeste AIO's dringt in de loop der jaren langzaam door de slangwanden heen - dit is geen defect, het is natuurkunde. Uiteindelijk daalt het koelvloeistofvolume tot onder het functionele niveau.

Een vloeistofgekoeld CPU-onderhoudsschema opstellen

De meest betrouwbare aanpak voor het onderhoud van vloeibare CPU-koeling is een gelaagd schema: wekelijkse visuele controles, maandelijkse prestatieverificatie en volledig fysiek onderhoud met gedefinieerde intervallen. Ad-hoc onderhoud alleen nadat er problemen zijn opgetreden, is de reden dat de meeste koelingsstoringen optreden: de waarschuwingssignalen waren aanwezig, maar niemand keek.

Aanbevolen onderhoudsschema per taak

Het vastleggen van onderhoudsdata en basiswaarden van de CPU-temperatuur in een eenvoudige spreadsheet duurt minder dan vijf minuten per sessie en creëert de historische gegevens die nodig zijn om prestatieafwijkingen op te sporen voordat dit een storing wordt. Voor systemen met een condensatie-unit moet dit logboek ook de bedrijfsuren van de compressor en eventuele koelmiddelonderhoudsdata bevatten.

Veel voorkomende fouten die de afbraak van vloeistofkoeling versnellen

Naast eenvoudige verwaarlozing verkorten verschillende specifieke praktijken de levensduur van vloeibare CPU-koelsystemen dramatisch. Deze komen herhaaldelijk naar voren bij het diagnosticeren van mislukte builds:

• Metalen mengen zonder remmers: Door een koperen waterblok met een aluminium radiator te laten werken, ontstaat een galvanische cel. Zonder de juiste remmers genereert elektrolytische corrosie aluminiumoxidedeeltjes die de vinnen van het waterblok verstoppen. Vermijd het mengen van metalen of gebruik een koelmiddel dat expliciet is samengesteld voor lussen van gemengd metaal.
• Kraanwater gebruiken: Zelfs ‘zacht’ kraanwater bevat opgeloste mineralen die bij verhitting als kalk neerslaan. De calciumcarbonaatafzettingen die zich in de waterblokvinnen vormen, hebben een thermische geleidbaarheid die ongeveer 100x lager is dan bij koper. Zelfs een dunne laag vermindert de prestaties meetbaar.
• Het reservoir te vol doen: Koelvloeistof zet uit bij verhitting. Een volledig tot de rand gevuld reservoir laat geen uitzettingsruimte over, waardoor de interne druk bij bedrijfstemperatuur toeneemt en de pompafdichtingen en fittingen onder druk komen te staan.
• De pomp droog laten lopen tijdens de eerste vulling: Zelfs kortstondig gebruik zonder dat het koelmiddel de pomp volledig aanzuigt, kan het keramische aslager beschadigen. Zorg er altijd voor dat er koelvloeistof in de pomp aanwezig is voordat u deze inschakelt.
• Negeren van de condensatie-unit in op koelmiddel gebaseerde constructies: Het behandelen van de condensatie-eenheid als een 'instellen en vergeten'-component is een van de duurste onderhoudsfouten bij de vloeistofkoeling van servers. Een geleidelijk koelmiddellek gedurende 18 maanden kan ertoe leiden dat de condensatie-unit 40% van zijn koelcapaciteit verliest voordat de CPU-temperaturen de alarmdrempels bereiken.
• Lektests overslaan na demontage: Elke keer dat de kringloop wordt geopend (voor het reinigen van het waterblok, het vervangen van fittingen of het toevoegen van een onderdeel) moet een volledige lektest worden uitgevoerd met papieren doekjes onder alle fittingen en moet de aangedreven pomp 30 minuten draaien voordat het systeem weer normaal werkt.